Aslında bunu bizim Maraşlı dostlara sorarsanız onların vereceği cevap genelde şu olur ve şu cevap hiç de değişmez. Hem de seneler boyu sürer gider.

‘Maraş’ın sahibi yok!’

Seneler geçer, iktidarlar değişir, siyasi partiler değişir, belediye başkanları değişir yenileri gelir, milletvekilleri değişir, partilerin il başkanları, ilçe teşkilatları değişir, sivil toplum kuruluşlarının kanaat önderi değişir, fakat şehrin kaderi değişmez.

İnsanlar ‘Şehrin kaderi kara!’ der.

Toplu taşıma araçlarına binersiniz, ki binmeyenlere tavsiye ederim, duyacağınız ilk tepki bu olur; ‘Maraş’ın sahibi yok!’

Eli kalem tutan, bilgisayarın başına oturduğunda aklına ilk gelen cümle bu olurken, üstelik de mevcut sorunlar katlanarak büyür, sanki dağdan yuvarlanmış kar topu gibi, gittikçe büyür, ayağınızın dibine indiğinde bakmışsınız ki içine hır-hış, çör-çöp karışmıştır.

*

Şu sıralar fon’la uğraşıyoruz. Ülkece. Milletçe…

Başka derdimiz, kaygımız yok. Başkasının derdi bizi geriyor, zenginin parası fakirin-züğürdün çenesini yoruyor.

Hamdolsun ki, yiyen yiyene. Soyan soyana... Çok şükür bu devlet yine de büyük, bir türlü bitiremiyorlar. Rabbim devlete zeval vermesin!

Çatlak testiyi doldurmaya çalışan, çeşme başında ömrünü tüketir. Sabır başka, kendini heba etmek başkadır. Anlamayana anlatmak, kıymet bilmeyene vermek boşadır. Unutmayın, bazı kaplar dolmaz, bazı insanlar dünyayı versen yine de doymaz!

Yiyen doymuyor, ‘daha yok mu?’ diyor, sizi de deli divaneye çeviriyor!

*

Senelerdir Tekke’ye yazarız, çizeriz, konuşur,tartışırız. Fakat Tekke olduğu yerde durur! Her gelen belediye başkanı ve başkan adayları ellerine aldıkları projeleri gösterirler, seçildiklerinde Tekke’yi Paris’e çevireceklerini söylerler, ki söylediler de, ancak sadece lafta kalır, Tekke’nin kaderi hiç değişmez.

Havaalanını yazmaktan usandık, bıktık. Gına geldi artık. Bakın, geçen hafta Pazar günü uçak yine inmedi. Her zamanki istikamet Gaziantep idi. Muhtemelen hava muhalefeti sebebiyle demişlerdir. Oysa havada bir şey yoktu, hafif rüzgârdan başka. Yahu 6 Şubat depreminde havaalanımıza uçakların biri indi, bini kalktı. Siz daha neyin kafasını yaşıyorsunuz!

O zaman hava muhalefeti daha berbattı, daha şiddetliydi, ama uçaklar inip kalktılar.

Düne kadar havalananı, inmeyen ve kalkamayan uçakları diline dolayanlar bugün sus pus oldular. Bir de ismini bilmediğimiz bir kardeşimiz, Havaalanı ve müdürü hakkında bir şeyler yazıyor, iddialar ortaya atıyor, doğru mu, eğri mi, bunu sorup soruşturacak olan da ben değilim, etkili ve yetkili olduğunu iddia eden bürokratlar, siyasiler.

Yani sorumsuz sorumlular!

Dedim ya, isimler değişti, şehrin kaderi hep aynı kaldı, değişmedi.

Eh şimdi millet ‘Bu şehrin sahibi yok, Maraş sahipsiz!‘ derse yalan mı?

*

Bu şehrin üzerinde bir kara bulut dolaşıyor sanki. Bir uğursuzluk var sanki. Bu uğursuzluk havada mı, coğrafyada mı, şehrin isminde mi, nüfusu 1 milyon 300 bini bulan vatandaşlarda mı, bilemedim gitti.

Gidip hacılara-hocalara mı danışsak, falcılara fal mı açtırsan, yoksa kurşun mu döktürsek, ne tavsiye edersiniz dostlar!