Adamı, adam suretindeki kişilik kimseleri, adamları tanırım, şerefsizin önde gidenidir, ki kişilik bozukluğunun göbeğindeki isimdir, her devrin adamı olmak moda ya günümüzde, her yerde, her karede görünmek ister, tutar omuz verdiği, ikbal beklediği, çıkar umduğu kişilerle resim çektirmek için kırk takla atar, kendini önemli insanlar sınıfına soktuğunu zanneder, onunla tatmin olur.
Evde bile tatmin olduğu tartışılırken, siyaseten tatminlik yetiyor demek!
*
Bazıları kendini olağanüstü varlık zanneder. Herşeyi bilirler sözde, her söze yetiştirecek lafları vardır, her tarafta adamları olur, itibar desen güya gani, her yerde sözü geçer, her yerde kredisi olur, her tarafta adamları vardır ve de siyasi gücü kendisine sermaye edindiğinden olsa gerek, hep siyasi etiketinin arkasına sığınır. Kendisinin bir sığıntı, düz zeminde çıkıntı olduğunu unutur dangalak!
Kendini bulunmaz Bursa kumaşı yerine koyan bu adiler, yemek öncesi alınan bir salata bile olamayacak zerzevatlar, kendileri olmazsa memleketin batacağına inanırlar.
Eşini buna ikna ederler, çocuklarını alıştırırlar ki, onlar da havalarda gezinirler, bulutların üzerinde dünyayı seyrederler!
Bizde çok bunlardan. Sürüsüne bereket!
Her zaman derim azizim de, bana gülüyorsunuz, belki de kızıyorsunuz; Maraş adam olmaz!
