Yaştan söz etmiyorum.
Bizde iki şeyin kırkı çıkar. Dünyaya gelen bebeğin ve dünyadan göçenin. (etin kemikten ayrılması) Yöresel ve geleneksel ya da inanç gereği bu 40’ıncı günlerde aileleri ilgilendiren operasyonlar gerçekleşir. Mevlid, kutlama vs…
Lafı nereye getireceğime gelince…
Belediye başkanları seçileli 2,5 yılı geçti. Lale devri desen çok gerilerde kaldı, rutin belediyecilik anlayışı, zihniyeti artık seçmen, vatandaşı tatmin etmekten uzak iken, yukarıda belirtmeye çalıştığım özel günlerde helva dağıtılır, Fatihalar okunur.
Oysa biz kırkında helva değil, hesap ve hizmet istiyoruz, sorularımıza verilen cevapların inandırıcı olmasını istiyoruz, şeffaflık istiyor, bekliyoruz.
Yoksa biz de un, su ve şeker alıp helva yapmasını (kavurmasını) biliriz hamdolsun çok şükür, maşallah, inşallah!
*
Hadi, toparlanın biraz. Bakın, depremin üzerinden de 3,5 yıl geçti, gerçeği belirtmek gerekirse, çok hızlı bir ihya ve inşa sürecinden geçtik, geçiyoruz. Toparlanıyor bu şehir. Depremde hatıralarımızı, hayallerimizi ve canlarımızı kaybetsek de, her geçen gün çok farklı, daha başka, daha güzel bir Kahramanmaraş’a açıyoruz gözlerimizi.
Büyükşehir dahil, ilçe belediye başkanları, lafım size, kılınızı kıpırdatın biraz! Halkın beklentilerine cevap verin, oyunu oynaşı bir tarafa bırakın, rutin belediyeciliği de bir yana bırakıp, kalıcı eserler-hizmetlerle çıkın karşımıza.
*
Özetle kıymetli dostlar, ki bizi yönetenlere, bilumum başkanlara söylüyorum; ağaca çıkarken kırdığınız her dalın kıymetini , inmeye çalışırken daha iyi anlayacaksınız!
Kısa keseceğim de, son söyleyeceğimi peşin yazayım da maraza çıkmasın, evde şeker de var, un da var, irmik de. Ateşi de yakmaya hazır iken…
Bu yaştan sonra helva yaptırmayın bana!
