MESDER şiir gününde okuduğum şiiri değerli Maraş kimlik okurlarımızla da paylaşmak istedim. Savaşta tüm insani haklarından mahrum kalan evlatlarımız için kaleme aldığım ‘Çocuk’ adlı şiirimi sizlere takdim ediyorum.

Çocuk

Ah güzel çocuk ne kadar da mahzunsun

Bunca kötülük içinde sen nasıl da masumsun

Saçların taranmamış ayaklarınsa yalın

Üzerinde geziyorsun şu ölmüş insanlığın.

Bu gecenin sabahı var mıdır bilemezsin

Bütün çocuklar gibi oynayıp gülemezsin

Bakışlarını bile acıyla doldurdular

O gül yanaklarını nasıl da soldurdular.

Saklambaç değil de şehitçilik oynuyor

Çünkü ne yana dönse oraya ölüm yağıyor

San ki bütün vicdanlar karanlığa gömüldü

Masumlar şehit oldu, ama insanlık öldü.

Sanma ki film burada bitti, bu kapanan ilk perde

Hesabı çetin olur bil ki yarın mahşerde

Hepsi de yazılmıştı oysa ki madde madde

Hani o anlatılan çocuk hakları nerde?

*

Dil, din, ırk ayrımı yapmadan bütün çocuklarımızın huzurla yaşadığı bir dünya diliyorum.

Herkese saygılar sunarım.