Allah kimi severse, onu kullarına da sevdirir…
Bu sevgi, kalpten kalbe akan ilahi bir ikramdır…
Peygamber Efendimiz de bu hakikati şöyle ifade eder: “Kim Allah’tan korkarsa, Allah her şeyi ondan korkutur… Kim de Allah’tan başka şeylerden korkarsa, Allah onu her şeyden korkar hâle getirir…”
Aslında mesele çok açıktır…
İnsanın yönü nereyeyse, korkusu da oradadır…
Kalp yaratıcıya yönelmişse, insan emniyettedir…
Ama kalp kullara bağlanmışsa, korkular çoğalır, büyür, insanı esir alır…
*
Kur’an’da bu hakikat açıkça bildirilir: “İnsanlardan korkmayın, benden korkun…” (Maide Suresi 44. Ayet)
Kur’an başka bir yerde ise, küfrün içinin boş olduğunu hatırlatır…
Birlikte gibi görünürler ama aslında dağınıktırlar…
Güçlü gibi dururlar ama içleri kof, dayanakları zayıftır… (Enfal Suresi 46. Ayet ve anlam dünyası)
Demek ki mesele sayı değil… Mesele kalbin nereye yaslandığıdır…
*
Yürekte sadece Allah korkusu varsa… Bir kişi, bazen bin kişiye bedel olabilir…
Bu bazen fiziksel bir güçtür… Bazen psikolojik bir direniştir… Ama her hâlükârda kaynağı aynıdır: Tevekkül…
Tarihte bunun sayısız örneği vardır… İnsan, korkuyu aştığı an, sınırlarını da aşar…
*
Çünkü korku dağıldığında, iman yoğunlaşır…
İman yoğunlaştığında ise cesaret ortaya çıkar… Elbette insan yaratılışı gereği zaman zaman korkar… Endişe duyar… Ama müminin elinde bir sığınak vardır: Dua…
Peygamber Efendimiz’in öğrettiği şu dua bunun en güzel örneklerindendir: “Eûzü bi kelimâtillâhi’t-tâmmâti min şerri mâ halak…”
Anlamı: “Allah’ın eksiksiz, kusursuz kelimelerine sığınırım; O’nun yarattığı her şeyin şerrinden…”
Sahabe bu duayı okuduğunda kendini emniyette hissederdi…
Çünkü bilirlerdi ki sığınılan yer doğruysa, korkunun hükmü kalmaz…
*
Onun için denilmiştir ki: Dua, müminin silahıdır…
Nitekim Kur’an’da bu hakikat şöyle ifade edilir: “Duanız olmasa Rabbim size ne diye değer versin?” (Furkan Suresi 77. Ayet)
İşte bütün mesele burada düğümlenir…
Korkunun yönü değişirse, hayatın yönü de değişir…
Kalp sadece Allah’a bağlandığında, unsan gerçek anlamda özgürleşir…
Ve unutma…
Ya korkunu Allah’a yöneltirsin…
Ya da Allah seni her şeyden korkar hâle getirir…
