6 Şubat 4.17 hepimizin hafızasına kazındı unutmadık, unutamıcaz.

Elbistan’da haber muhabirine çocukları mı çıkart diye feryat eden anneyi, Hatay’da babasına beni kurtar diye sesli mesaj atan küçük kızı, enkazın altında ki kızının elini bırakmayan babayı, çocuklarım çıkınca onlara vereceğim diye elinde bisküviyle bekleyen babayı ve daha anlatamadığımız tarifsiz acıların yaşandığı o günü unutmayacağız.

*

Çaresizliğin ne demek olduğunu Ogün anladık. Sevdiklerin enkaz altındayken çaresizce beklemek bu acının bir tarifi yok. Yıkılan evler yarım kalan hayatlar hayaller ve yangın yerine dönen yürekler nasıl unutulur. On bir ilimizde yaşanan asrın felaketi hepimizi derinden yaraladı. Şehirler farklı ama acılar aynı.

*

Depremde kaybettiğimiz bütün vatandaşlarımızı rahmetle anıyorum.

Rabbim ülkemize bir daha böyle acılar yaşatmasın. Kalbimizde ve dualarımızdasınız sizi asla unutmayacağız.

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner1602

banner1604