Yokuş, eski adıyla Kurtuluş İlkokulu önünden başlar, bir ucu Divanlı'ya kadar uzanır. Yani Eşbah'ların evine kadar. Bu yokuş üzerinde tarihi konaklar vardır. Bugün bu konakların bazıları Dulkadiroğlu Belediyesi tarafından restore edilip günümüze kazandırılırken, bazıları da ilgisizlik yüzünden çürümeye, yıkılmaya terk edilmiştir.
Tarihe tanıklık eden, rampası nedeniyle insanların yürümekte zorluk çektiği, eskiden olduğu üzere, at arabalarının bile çıkmakta zorlandığı yokuşun adı nereden geliyor.
ŞEHRİN KİMLİĞİ İDİ BU YOKUŞ
Bahtiyar Yokuşu, şehrin kimliğidir. Yaşam, çevremizi kabullenmemiz, kendimizi oraya ait hissedebilmemiz için oraların bizim mülkümüz olmasına da ihtiyaç yok. Şehirlere, sokaklara, camiye, otobüs durağına sahip olamayız ama yine de onlar 'bizimdir. Onlarda kök salabiliriz. Aramızda aşinalık ilişkisi sayesinde o yerin kimliğinde biz, bizim kimliğimizde o yer hep durur.
Bahtiyar Yokuşu da öyle bir yer. Çocukluğumuzun geçtiği, üzerinden binlerce defadır yürüdüğümüz yokuş. Şehrimizin kimliğinin bir parçası yani. Vakti zamanında bu yokuş üzerinde yaşayan 'Bahtiyar' isminde bir âlim varmış. Şıh Camiinde çok öğrenci yetiştirmiş. Medrese eğitimi verirmiş çocuklara. Bir ara Kayseri'ye gitmiş, orada ilim-irfan dağıtmış insanlara. Mülayim, mütevazı ve kalender bir kişi olduğu söylenegelir bugüne kadar. Hayata gözlerini yumduğunda yokuşa isminin verilmesi bundandır.
