Varsa sıkıntı yok da, yoksa vay halinize. Halinizi duman resmen! Omurgasız olursan, bunu kendine yaşam tarzı diye seçersen, o bok çukurunda debelenir durursun da, elinden tutan, seni kurtaran biri çıkar mı, bunu bilemem.
Omurgalı olacaksın arkadaşım! Garibanın, mazlumun, sahipsiz ve kimsesizlerin önünde şahin-kartal, efendilerin, nemalandığın, çıkarın olduğunu düşündüğün kimselerin yanında iki büklüm durmayacaksın!
En önemlisi de geldiğin yeri hiç unutmayacak, aklından çıkartmayacaksın! O koca koca dağları sen yaratmadın, onun bir sahibi, bir Yaradan var! Bir başka gerçek ki hiç unutma bunu, içinden geldiğin, sürekli beraber olduğun, meslektaşında olsa, komşun, arkadaşın, akraban da olsa, insanlara ‘parya’ muamelesi çekmeyeceksin!
Zengin, efendilerin için akıttığın gözyaşını, o gariban insanlar, mazlumlar ve yerde yatan, soğuktan üşüyüp bir köşeye çekilen köpek, kedi için de dökeceksin! Hayvanları da sev ki, insanlar içinde yerin olsun!
*
Omurgalı olacak, insanları karpuz sayar gibi, nerede kümelendiğine, nasıl düşündüğüne, nasıl yaşadığına göre tasnif etmeyeceksin mesela… Herkesin senin gibi düşünmeye mecbur olmadığını anlayabilecek kadar bilgili ve vicdanlı olacaksın! İnsanların korkularını değil, gönüllerini kazanmaya odaklanacaksın!
Ki, gittiğinde ardından, desinler.
Ve birader, sen!... Omurganı doğrultacaksın! Üç kuruşluk ikbal için, makama için, mal için zulme ortak olmayacak, zorbalığa övgü düzmeyeceksin mesela. Kalemini, ekranını insanları aldatmak, yalanları parlatmak için kullanmayacaksın!
Koltuğunu silah olarak, kalkan olarak insanların, gazetecilerin üzerine çevirmeyeceksin.
Bu meselede daha çok yazarım da, yazarsam cıngar çıkıyor, maraza yaşanıyor. Ama “Ne yapayım, emir kuluyum!” köleliğine, teslimiyetine yanaşmadan yapacaksın işini, gücünü. İster belediye bakanı ol, ister gazeteci, fark etmiyor.
*
Milliyet Gazetesi bir zamanlar en çok okunan gazete idi. Şimdi ha kapandı, ha kapanacak. Okuru kalmadı, satışı bitti, bitiyor. Rahmetli Hasan Pulur, gazetesinin 3. sayfasında, ‘olaylar ve insanlar’ köşesini yazdığında, bir gün “İstanbul’un her yerinde lağım yeraltından akar, Babıali’de yer üstünden…” diye yazdığında çeyrek asır önceydi, daha yeni.
Şimdi nereye baksan, her taraf Babıali…