İnsanoğlu işte, verirsen iyisin. Vermezsen, senden kötüsü yok. Senelerdir sırtında gezdirirsin, ağırlığı altında ezilir, yorulur, bitap düşersin. ‘yahu iki dakika in de, bir soluklanayım!’ dediğinde, vay sen misin diyen, her şey tersine döner.
Senden kötüsü yoktur o vakit.
Nankör insanlarız!
Dedim ya, verirsen iyi, vermezsen fena!
*
Neyse… Bırakalım alıp vermeyi de, makarayı hafta başına saralım. İçişleri Bakanı sayın Süleyman Soylu, “Bütün suç benim, sorumluluğu üzerime alıyorum, görevimden istifa ediyorum!” deyiverince, bırakın sadece Kahramanmaraş’ı, Türkiye’de kıyamet koptu, yer yerinden oynadı.
Gitme kal diyenler.
Bizi bırakma diyenler.
Terörü sen bitirdin, hain FETÖ’cülerin hakkından sen geldin diyenler.
Başarılıydın, niye gidiyorsun ki diyenler…
Ayağa kalktı Kahramanmaraş. Sosyal medya patladı adeta. Yalvaranlar, kal diyerek bağlılıklarını bildirenler, onun hakkını teslim edenler, sosyal medyada fırtınalar koparınca, ki sayın Soylu bize göre de başarılı bir siyasetçiydi, bakandı, devlet adamıydı, vatandaş da (partili partisiz) haklı olarak kalmasından yana tavır kodu.
Cumhurbaşkanımız sayın Erdoğan’ın da istifayı kabul etmeyip, görevine devam etmesi yönündeki kararı da o kadar doğruydu, isabetliydi.
Demem o ki… Sevilmek güzel bir duygu. Başarıyı kabullenmek, taltif etmek, hakkı teslim etmek, birer erdemlilikse, ki öyle, sayın Soylu’nun kalmasına biz de sevindik.
*
Şimdi, başka tarafa gelmek istiyorum.
Sayın Mahir Ünal bu şehrin evladı, değeri. Siyasetin mihenk taşı. Türkiye çapında siyasetçi olduğunu herkes bilir, kabullenir. Mükemmel bir sosyolog, harika bir hatip, kentin ve ülkenin sorunlarına vakıf, hizmet adamı.
Ahmet Özdemir desen, yerelde sözü geçen, hatırı sayılan, kamuoyunda karşılığı olan siyasetçi. Kılıcının önü de kesiyor, arkası da. sayın, hatırnaz, beyefendi…
Osman Okumuş dersen, bıraktım, vaz geçtim basın dostluğundan, Allah için çalışan, gayret eden, ilçesini abad eden bir belediye başkanı. Üstelik halk da onu çok seviyor. Gayretli, maşallahı var.
Hanefi Mahçiçek desem, bugün bu şehir halkı cazibeyle gelen tertemiz suyu içiyorsa, başkanı olduğu ilçe Onikişubat’ı model ve modern ilçe olma yolunda ilerliyorsa hakkını verelim, helal olsun. Bir EXPO 23 bile başlı başına proje iken örnek alınacak belediye başkanı.
Necati Okay’a gelince. Mütevazı, kalender insan. İmkanı ölçüsünde hizmetler getirdi ilçesine. Daha fazlası olabilir miydi, tabi ki olurdu. Dürüst ve iyi niyetli.
*
Bütün bunları, bu değerli isimleri neden yazdım.
Misalen diyorum. Teşbihte hata olmaz derler ya, onun gibi bir şey işte.
Acaba diyorum, o gece değil de, herhangi bir sebeple yukarıda ismini zikrettiğim siyasetçilerden, belediye başkanlarından biri çekilseydi arenadan, istifa etseydi yani, Kahramanmaraş halkı acaba sayın Soylu’nun gidişi kadar kıyamet koparır mıydı?
Sayın Soylu’ya arka çıkan, sosyal medyayı patlatan Kahramanmaraş halkı, ezanlar okur, balkondan alkışlar ve ıslaklar çalar, arabaları ile şehirde tur atar, ‘gitme kal’ diye sevgilerini belli eder, açığa vururlar mıydı?
Yoksa, oh be, gitti de kurtulduk diye kurban mı keserlerdi?
Hıı, hangisi…
Hadi cevap verin, ama samimi olun, ciğerimi yiyin!
*
Yazıyı bitirdim, aklıma geldi. Şimdi Büyükşehir Belediye Başkanı sayın Hayrettin Güngör kalkıp, “Benden bu kadar, gidiyorum, bırakıyorum başkanlığı…” dese, acaba sosyal medya yıkılır mı, yer yerinden oynar mı, l milyon 150 bin Kahramanmaraş’lı ayaklanıp, “Gitme, bizi yalnız bırakma!” der mi, salya sümük ağlar mı, yollara düşer mi?
Hadi, verin bakalım cevabını…