Şimdi kimse kimseyi kandırmasın. Hepimizin de yaşamda, meslekte hataları, eksiklikleri olmuştur, olacaktır. Beşeriz nihayetinde. Alışkanlıklarımız, hasletlerimiz, zaaflarımız zuhur etmiştir günlük yaşamda. Bunun yanında, kamuoyunda kabul gören ve olması gereken düzgün adımlarımız, hareketlerimiz, konuşmalarımız ve icraatlarımız da hayat bulmuştur.
İnsanız nihayetinde… Kul kusursuz olmuyor.
*
Konumuz Büyükşehir Belediye Başkanı sayın Hayrettin Güngör.
Bu şehirde, kendisini en eski, en iyi tanıyan (12 senedir) bir gazeteci olarak, dilerseniz önce kendisini eleştirerek yazıma başlamak istiyorum.
Eksilerinden hareketle yani.
Geçmişi, sicili temiz mi temiz. Bu en büyük sermaye, en büyük referans, en büyük hizmet insanoğlu ve bilen için. Dürüst. İnancım odur ki, ne dün, ne de bugün, devletin delikli kuruşuna tenezzül etmemiştir, bu saatten sonra da pek edeceğine ihtimal vermiyorum.
Getir Hazine ve Maliye Bakanı yap, devleti iki günde kârâ geçirmezse bir şey bilmiyorum. Parayı iyi yönetiyor da, insanı iyi yönetip yönetemediğine daha karar veremedim. Getirdiklerine, çalıştırdıklarına, icraatlarına bakıyorum, henüz beklenen, istenen kıvamda değil.
Ama dürüst. Yemez yedirmez, çalmaz çaldırmaz. “Çalıyor ama çalışıyor” lafına karşıyım. Böyle bir tespit, böyle iğrenç bir yaklaşım ancak Yahudilere yakışır!
Eğriye eğri, doğruya doğru diyebilecek bir sağlam karakteri, huyu var. Değiştiremezsin.
Karakteri de, yapısı da, duruşu da sağlam. Sicilinde bozukluk yok! Dün neyse, bugün de, yarın da o… Bunlar her insanda olması gereken güzel hasletler, ahlak… Bunda sıkıntı yok.
Ancak… Dostuna tam dost, açık ve net, düşmanına sonuna kadar açık düşman.
Alnının çatından konuşması, lafın nereye gideceğini bilmemesi en büyük hastalığı desem uygun düşer mi? Ha, bu onun iyi niyetini gösterse de, her doğrunun her yerde söylenmeyeceğini, pot kırılmayacağını bilmesi gerek. Bu en büyük eksisi, kusuru…
Düz ve net…
İyi güzel de, getirdiği bazı isimler kabul görmedi. Belki de doğrusunu yaptı ama bizim yapımıza, coğrafyamıza, kimyasına ters bazıları. Biz alışkın değiliz bunlara. Tutmadılar. Siz, pamuk ekeceğinizi araziye hıyar ekerseniz, tutmaz, iki günde kurur, emekleriniz ve zamanınız boşa gider.
*
Artılarına gelince…
Önce şu gazetecilerin kategorize edilmesi olayına gelmek istiyorum. Kendisi, kendisinin dışında geliştiğini söylese de, bal gibi bu işin içinde ve göbeğinde. Pratikte doğru, ancak uygulama tutmadı.
Belediyenin araç israfına dur demesi, kuru kalabalıkları dizayn edip ayar vermesi, çalışma saatlerini adam gibi belirleyip, çalışmayanları, ATM memurlarını ve kaytarıcıları hizaya getirmesine diyecek kelime bulamıyorum. Şimdi bakıyorum, çalışanlar saat 8 olmadan koşar adım belediyeye yönelmiş.
Madem çalışan birisisin, zamanı hor kullanmayacaksın.
Bürokrasiyi iyi biliyor, ama siyasette sınıfta kaldı. Her ne kadar kendisi ‘ben siyasetçi değilim’ dese de, bal gibi siyasetin ortasında, göbeğinde. Zaten kendisini oraya getiren irade de siyasi, oy verenler de… O bakımdan, konuşmasına bu tonda dikkat etmeli.
Sık sık param yok, borcum çok demesi artık kabak tadı vermeye başladı. Bıraksın artık bu işleri. Vatandaş kendisinden icraat-hizmet bekliyor.
Dedim ya, çok pot kırıyor, çok gönül kırıyor, sonra da tamiri için uğraşıyor ama nafile. Geçen gün tavsiye etmiştim Yunus Emre’nin ‘incitme gönül’ şiirini okumasını. O şiiri çerçevelettirip masasına koyması gerek. Sık sık hatırlaması için.
Yalanı sevmiyor, kıvırması yok, cin fikirli değil, aklını, bilgisini bu şehre adamış bir yerel yönetici. Aşk ve şevkle çalışıyor.
Kuruma hakim, meselelere hakim, çalışanlara hakim. Artık başarılı olmaması için hiçbir sebep yokken, en büyük hatasını tekrar etmemde sakınca yok, ki kendisine eyvallahım da yok, diline biraz dikkat edecek. Ağzından çıkanı kulağı duyacak sözün özü.
Yoksa…
Kendisine inanıyor, güveniyor ve çok seviyorum.
Rabbim yolunu açık eylesin!