Her zaman deriz ya ki gerçek; en büyük nimet, en büyük zenginlik, sağlık… Sağlığın yerinde değilse, rahatsız isen, hastalık vücuduna demir atmış ise yapacak bir şey yok, kendini Türk hekimlerine bırakacaksın!
Yine derler ya, “Allah muhtaç etmesin, yokluklarını da vermesin!”
Hastaneye gitmeyi, tedavi olmayı, bir hekime gözükmeyi, en azından senede bir aşağıdan yukarı muayene olmayı sevmeyen ben, itiraf edeyim ufak tefek rahatsızlıkları ciddiye almayan biriyim.
Ama hata yapmışım, kendimi kandırmışım!
Ne yazık ki Rabbimin bize emaneti olan bedenimizin kıymetini bilmiyor, onu hor kullanıyor, ne zamanki bir yerimizde arıza olsa, çıksa, soluğu hastanede, doktor odasında alıyoruz.
Yani yumurta ve kapı meselesi…
*
Bedenimin bir yerinde vakti zamanında oluşan ve nohut büyüklüğünde olan yumru, zamanla gülle büyüklüğüne, ilerleyen senelerde ceviz kadar olunca, rahatsızlık ve acı kendini daha fazla hissettirdi.
Sancı, otururken oluşan rahatsızlık, soluğu hastanede almama sebep odu. Zamanında yılanın başını ezmedik, büyüyünce ‘aman doktor, bana bir çare!’ demeye başladık!
Şehir Hastanesine gittim. Eşim hariç kimseye bir şey söylemedim. Çocuklarıma, meslektaşlarıma, en yakın arkadaşlarıma bile…
Kimsenin benim derdimde dertlenmesini istemedim. Kimse telaşlanmasın, paniklemesin dtüşüncesiyle…
Soluğu gayretli, genç ve idealist Başhekim Dr. Vehbi Şirikçi’nin odasında aldım. Önceden de aramış, rahatsızlığımı dile getirmiştim ki, tedavim süresince beni ihmal etmeyen, şefkatli yüzünü, maharetli ellerini üzerimden eksik etmeyen Uzm. Dr. Erkan Uysal’a gönderdi.
Çok şükür, tüm kontroller, testler temiz çıktı, girdiğim aletler bende bir şey bulamadı. Rabbime şükürler olsun!
*
Aslında hastaneye yabancı olan biri olarak, tek başıma olsaydım, o tetkikleri, tahlilleri yapamama imkân yoktu. Devasa bir yapı, Allah muhafaza nereye başını çevirsen pandemi telaşı, korkusu ağır basarken, başhekim sayın Şirikçi’nin önüme kattığı İbrahim Karaca, beni yormadı, tüm tetkiklerimin, evraklarımın oluşması için zaman ayırdı. Karaca’ya teşekkür ediyorum.
Tek kişilik, VİP oda ayarlandı, rahatım için her şey sağlandı.
Hafta içinde, gece saat 23.00 sıralarında ameliyathaneye girdiğimde, kendimi başta Uzm. Dr. Erkan Uysal’ın sihirli ellerine (Adana’lı) bıraktığımı bir de, sabahleyin odamda uyandığımda operasyonun tamamlandığını, beni aylardır rahatsız eden yumru’nun alındığını gördüm, anladım.
Yani uyutmuşlardı beni.
Güler yüzlü, genç hekim sevgili Uysal ertesi sabah odama geldiğinde, ameliyatın başarılı geçtiğini söylediğinde tabi ki sevinmiştim.
Kurtulmuştum ağrılardan, sızıdan. Rahatlamıştım…
*
Bu vesileyle, tedavi başlangıcı, ameliyatım ve sonrasında teşekkür etmek istediklerim olacaktı. Çünkü onların hakkını yiyemez, inkâr edemezdim.
Başta İl Sağlık Müdürümüz sayın Ali Nuri Öksüz’e, Sağlık Müdür Yardımcıları Mehmet Yılmaz ve İbrahim Palabıyık’a, Hastane Başhekimi Dr. Vehbi Şirikçi’ye, Başhekim Yardımcısı Dr. İsmail Kahraman’a, Uzm. Dr. Erkan Uysal’a, Başhemşire Arzu Şirikçi’ye…
*
Ayrıca günün her saati benimle yakından ilgilenen Başhekim Sekreteri Kadir’e, başta ve özellikle Nagihan Ersoy ve Ayfer Alcı olmak üzere tüm hemşire ve hemşirlere, tüm hastane personeline teşekkür borçluyum.
Tedavi sonrası arayan, geçmiş olsun dileklerinde bulunan yakınlarıma, meslektaşlarıma, arkadaş ve dostlarıma ayrıca teşekkür ediyorum.
Allah yokluğunuzu vermesin!