Aklı sıra gaz veriyorlar, tahrik ediyorlar. Yahu kardeşim, benim ve arkadaşlarımın Başkan sayın Hayrettin Güngör’ü eleştirmek için fırsat kolladığımız, heveslendiğimiz, heyecan taşıdığımız falan yok.
Takıntımız da yok, niye olsun ki…
Hah, tırsmak kim, ben kim! Ama merhum Mehmet Akif Ersoy’un da dediği gibi, gelenin keyfi için de geçmişe kalkıp hakaret etmem, keyf olsun diye eleştirmem. Dedim ya, takıntım da yok, olmaz da…
Yok, çünkü bizim sayın Güngör ile bir alıp veremediğimiz de yok. Hesabımız da… Ancak belediyeciliğin kitabını yazan, ancak bu kitaplarını fuarda bulamadığımız sayın Güngör, bizim, bu şehrin belediye başkanı. Kendisi her ne kadar iddia ettiği üzerde, “Beni REİS göndermedi. Bu halk, yüzde 68’ini oyları ile geldim” dese de, gökten zembille indiğini herkes biliyor.
*
Siyasetçi mi, bürokrat mı?
Bir kere, sayın Güngör, mükemmel biri bürokrat. Tabi ki şahsiyeti ile kimsenin bir problemi yok. Dürüstlüğü konusunda toz kondurmam kendisine.
Laf da ettirmem.
Ha, bu yazıyı günah çıkartmak için, avukatlığını yapmak için de yazmadım. Bazen potlar kırıyor, sonra da ya telefon açıp özür diliyor, ya da sosyal medya hesabından…
Aslında söyledikleri doğru mu, doğru… Ama sen artık toplumun bir adım önünde giden başkansın, lidersin.
Her yerde her doğru söylenmez!
Aslında iyi niyetli mi, tabi ki öyle. Ancak saptırdılar, büyüttüler, abarttılar ve vur abalıya misali yerden yere çaldılar!
*
Kendisi ‘ben siyasetçi değilim’ dese de, başında bulunduğu kurum bal gibi siyaset kokar. Her yerinden.
Her tarafından. Çünkü kendisini bu makama siyasi irade layık gördü.
Vallahi senden benden iyi siyaset de yapıyor ha! Bizim buralarda bir laf var, ekmek tatlılandırıyor…
Her ne kadar belediyeciliğin kitabını yazmış olsa da, (ki kitap fuarında göremedik, bulamadık) çoğuna, siyasetin kitabını yazdım diyene taş çıkartacak kadar da ileri gitti.
Kat ettiği mesafe büyük, çok.
Daha önce de yazdım, zaman tanımalı, destek verilmeli. Bu şehir için, yaşanabilir Maraş için çok şeyler yapacağına inanıyorum.
Ama diline biraz sahip çıkarsa iyi olur! Ne demiş atalar, ‘dilim dilim, başıma giydirir kilim!’