MESDER şiir gününde okuduğum şiiri değerli Maraş kimlik okurlarımızla da paylaşmak istedim. Savaşta tüm insani haklarından mahrum kalan evlatlarımız için kaleme aldığım ‘Çocuk’ adlı şiirimi sizlere takdim ediyorum.
Çocuk
Ah güzel çocuk ne kadar da mahzunsun
Bunca kötülük içinde sen nasıl da masumsun
Saçların taranmamış ayaklarınsa yalın
Üzerinde geziyorsun şu ölmüş insanlığın.
Bu gecenin sabahı var mıdır bilemezsin
Bütün çocuklar gibi oynayıp gülemezsin
Bakışlarını bile acıyla doldurdular
O gül yanaklarını nasıl da soldurdular.
Saklambaç değil de şehitçilik oynuyor
Çünkü ne yana dönse oraya ölüm yağıyor
San ki bütün vicdanlar karanlığa gömüldü
Masumlar şehit oldu, ama insanlık öldü.
Sanma ki film burada bitti, bu kapanan ilk perde
Hesabı çetin olur bil ki yarın mahşerde
Hepsi de yazılmıştı oysa ki madde madde
Hani o anlatılan çocuk hakları nerde?
*
Dil, din, ırk ayrımı yapmadan bütün çocuklarımızın huzurla yaşadığı bir dünya diliyorum.
Herkese saygılar sunarım.