Dalyan boylu on binlerce yiğidim
Hep sana yâr oldu, pes kara toprak.
Kahrolasın incitirsen onları
Şefkatle bağrına bas kara toprak.
Kimi üçbeş yetim koymuş ardında
Kimi onbeş kimi yirmi dördünde
Kimi tutsak yaşar kendi yurdunda
Sen de gör feleğe küs kara toprak.
Bir sonu gelmeyen şehit kervanı
Kimler için verdik bunca kurbanı
Sel oldu mazlumun dökülen kanı
Yeter artık içme kes kara toprak.
Sazak, Dursun, Mehmet Ali’ler nerde
Söyle nasıl can dayanır bu derde
Çektin gözümüze bir kara perde
Sen de mi tutarsın yas kara toprak.
Yıllar yılı kan ağlayan göz benim
Yürekten tutuşup yanan öz benim
Ne haldedir İmamoğlu’m Özmen’im
Hâlâ vermez misin ses kara toprak.
Hidayet’ler, Hayati’ler, Cemil’ler
Saf saf olup karşımıza gelirler
Evdeşim der figan eder gelinler
Sen de feryat etme sus kara toprak.
MehmetNafizKarakoc