Adalet ve Kalkınma Partisi 15 yıldır iktidarda.
Bu uzun sürede sadece 6+14 toplam 20 ay Kahramanmaraş’ın bakanları oldu.
Mahir ÜNAL’ın 6 aylık kısa dönem bakanlığı ve sadece 14 ay kadar Veysi KAYNAK‘ın Başbakan Yardımcısı olarak kabinedeydi bunların dışında hiç Kahramanmaraşlı yer almadı.
Oysa Kahramanmaraş 3 Kasım 2002 seçimlerinden bu yana her seçimde AK PARTİ’ye hep Türkiye %70’in üstünde oy verdi.
Seçimlerin çoğunda Kahramanmaraş ilk üçte yer aldı.
Bunun karşılığı olarak biz Kahramanmaraşlılar her seçim sonrası bakanlık bekledik.
Alışık olduğumuz siyaset anlayışında yüksek oy veren illere bakanlık verilirdi.
AK PARTİ döneminde Kahramanmaraş verdiği büyük desteğe rağmen kabinede yer bulamadı.
Bu noktada bizim kendimizi sorgulamamız gerekiyor…
Bir kere Kahramanmaraş kamuoyu bakanlık beklentisini hiç yüksek sesle seslendirmiyor.
Bakanlık için adı geçen isimler her kesim tarafından desteklenmesi gerekirken hemen hedefe konarak bir şekilde çekiştirilmeye çalışılıyor.
Parti içi kavga da bizim bakanlık beklentimizi engelleyen faktörlerden biri gibi görünüyor.
Belki de en büyüğü.
*
Sanırım Ankara, bu kavgada bir tarafın güçlenmemesi için bakanlık vermiyor.
Bu son dönemde Sadece Genel Başkan Yardımcılığı alabildi Kahramanmaraş…
Peki Bakanlık Kahramanmaraş için neden önemli?
Şehre hizmet gelmesi için Bakan ağırlığı çok önemli.
Bakanlar, seçildikleri illere kabinedeki diğer arkadaşlarının desteğiyle önemli yatırımlar kazandırabiliyorlar.
Komşuya bakın.
Mehmet ŞİMŞEK ve Fatma ŞAHİN yıllardır Gaziantep’i ihya ettiler.
AK PARTİ iktidarında bakanı olan iller adeta koşarken Kahramanmaraş hep yaya kaldı.
Verdiği oyların karşılığını hiç alamadı.
Bakanı olan illere gittiğimizde, Bakanların o illere katkılarını hep imrenerek izliyoruz. Biz Kahramanmaraşlılar olarak böyle dönemlerde birlikte hareket etmeyi öğrenemezsek Kahramanmaraş hiçbir zaman bakan gücünü kullanamaz.
*
Kahramanmaraş’ın sivil toplum kuruluşları; odaları, borsaları, kanaat önderleri neredeler? Neden birleşip kol kola girip Kahramanmaraş’a bakanlık istiyoruz diyerek bir lobi faaliyeti yapmadılar. Çünkü Kahramanmaraş artık ‘bana neci’ler şehri olmuş, bana dokunmayan yılan bin yaşasın diyenlerin şehri olmuş. Yazık yazık bir kişi de çıkıp neden benim şehrime bakanlık layık görmediniz demedi. Ama sorsanız herkes Kahramanmaraş aşığı; hadi canım sen de... Ama netice kötü;
Kahramanmaraş’ın bakanı yok, Ankara’da kilit kademelerde bürokratı yok, Kahramanmaraş’taki daire müdürlerinin hemen hepsi yabancı; Kahramanmaraş insan yetiştiremiyor mu; yoksa yetişen insanlar var ama sahip çıkan mı yok?