Biz burada beş taş mı oynuyoruz birader?

24 Temmuz 2019, 08:06

645 kez okundu.

Ya da okeye mi dönüyor, pişpirik mi oynuyoruz? Bilmem kağıt oyunlarını. Kahve kültürüm sıfır. Şehir dışında kahveye gittiğimde yaptığım tek şey, bir çay içmek, o kadar!

O da mecbur kalırsam…

Arslan Bulut yazmıştı; “Tarikat haline gelmiş parti yapılanmaları içinde bulunanlar, benim de belli bir partiye endeksli olduğum zannıyla eleştiri yapıyor. Oysa yazı yazarken tek dayanağım, doğruluktur; herhangi bir partiyi değil, Türkçe yazdığım için gelmiş geçmiş ve gelecek olan bütün Türk nesillerini dikkate alırım.

Parti görüşlerine ve her görüşe bu açıdan yaklaşırım. Kayda değer bulduğum bakış açılarını, parti veya kişi farkı gözetmeksizin okurun bilgisine sunarım. Biz gazeteciler de eleştiriye tahammül etmeliyiz. Yalnız, eleştiriler organize bir şekilde, yazdıklarınızı çarpıtma ve hakaret dalgasına dönüştürülürse bunun hazımsızlıktan ve "açık düşmek"ten kaynaklandığı anlaşılır.

Yağlı güreşte, kıspetinizi sıkı bağlamak zorundasınız. Yoksa ele güne karşı rezil olursunuz!”

Gelelim konuya…

Bugüne kadar yazdıklarımın, yorumlarımın hep arkasında durdum. Eksiğim, hatalarım olduysa da, açık düşmekten de korkmadım. Korkmam da… Yeri gelirse, özür dilemesini de bilirim.

Elma da derim, alma da… Her dilden anlarım. Hal’den anlamam ama halden anlayan insanları severim. Kendimden bilirim…

Yorumlarım bana ait. Sorumlusu benim kelimelerin, cümlelerin.

Biz burada beş taş oynamıyoruz ki birader! Biz de burada oyun oynamıyoruz, doğruları göstermek zorundayız. Halay da çekmiyoruz, horon da tepinmiyoruz, davul zurna da çalmıyor, göbek de atmıyoruz.

Mesleğimiz gazetecilik-yazarlık. Allah ne verdiyse artık! Artısıyla eksisiyle, sevabı ile günahı ile…

Kimsenin arka bahçesi olmadan, kimsenin davulunu çalmadan, zurnasını üflemeden, eğilmeden, bükülmeden, bildiğim doğruları sizlerle paylaşmak zorundayım. Bu benim asli işim, temel görevim.

Ha, beğenen olur, beğenmeyen de. Zaten yazılarımı beğenin, hoşunuza gitsin diye de yazmıyorum. Öyle bir hevesim yok!

Okuyan-okumayan, beğenen-beğenmeyen de benim insanım. Onların eleştirilerine saygı duyarım.

Eyvallah derim!