Bir kadın bakıyordu pencereden

Bugün 8 Mart Dünya Kadınlar Günü.

Bu günün anısına yazdığım şiiri sizlere, özellikle bayan okurlarıma armağan ediyorum. Eli öpülesi, kutsal kadınlara bir küçük armağan da benden olsun istedim. Çam sakızı, çoban armağanı türünden…

 

Bir kadın bakıyordu pencereden

Belli oluyordu bakışlarından,

Akıyor gözlerinden acılar ılgıt ılgıt

Doyamamış belli sevdiklerine…

 

Bakışları acı sevgi ve ihtiraslıydı

Sanki veda edememişçesine,

Belli, duygu yüklüydü her şeyiyle

Bir kadın bakıyordu pencereden

 

Sanki düşünceleri benim benliğime işliyordu

Bir kadın bakıyordu pencereden

Bazen hüzünlenip yakıyordu bir sigara

Dağıtıyordu hüzünlerini duman duman…

 

Bir kadın bakıyordu pencereden

Aklıma işlemişti bakışları, hüzünleri

Gitmiyordu peşimden sanki bir gölge gibi

Bir kadın bakıyordu pencereden,

 

Elleri ellerimi arıyordu sanki bir sevda

Bekliyor gibi yanık yanık bir türküydü sanki

Yürekleri yakan bir hasret gerçekcesine…

Bir kadın bakıyordu pencereden

 

Bir bakarsın çiçekler açmış yüreğinde

Sürmeler çekmiş gözlerine bir bakarsın yaş dolmuş

Gözleri hıçkırık hıçkırık dağlıyordu yürekleri

Bir kadın bakıyordu pencereden…