Ben desem kızarlar, yedi mahalleyi ayağa kaldırırlar, kıyameti koparırlar, ekelenirler, çemkirirler, haklı ve yerinde eleştiriye bile tahammül edemeyen kafalar, sanki kendileri sudak çıkmış ak kaşıkmış gibi, zeytinyağı gibi üste çıkmaya çalışırlar.
Hatırlayın, bir kitap okumuştum (yazarı Erdal Demirkıran) sıra dışı bir üslup ile yazılmış, 3 yıl önceki kitap fuarından aldığımda, (Bütün kadınlar aptaldır-sen hariç-) aptallık kelimesi bende takıntı yaratmıştı.
Asıl sorun, aptallık değil aptallar… Soner Yalçın da aynı kanaatte. Zaten başlık da, yazının büyük bir bölümü de ona ait iken, az buçuk ekleme ve katkılarla çorbada tuzumuz bulunsun istedik.
Bizde abdal ile aptal kavramı karıştırılır birbirine. Aptallık tek başına zararsız kavram. Onu tehlikeli kılan ve davranışa götüren insan.
*
Aptal, yalnızca bilmeyen değil, bilmediğini sorgulamayan ve bunu kesinlik gibi sunan...
Bu yüzden mesele bilgi eksikliği değil, düşünmeyi reddeden tavır...
Aptallık tam da bu noktada karakter özelliğine dönüşüyor: Kendini düzeltmeye kapalı, eleştiriye dirençli ve sürekli kendi doğrularını yeniden üreten zihinsel katılık...
Bu katılık, hatayı fark etmeyi değil, hatayı savunmayı öğretir. Böylece aptallık, basit bir eksiklik olmaktan çıkar ve kişi tarafından sürekli yeniden üretilen, sürdürülen tutuma dönüşür…
Üstelik aptal, yalnızca kendi sınırlarında kalmaz. Bulunduğu her ilişkiye kendi kesinliğini dayatır! Diyalog kurmaz, empatiye yanaşmaz, anlamaya hiç çalışmaz ve daima hüküm verir. İnatçıdır.
En tehlikeli yanı; aptal, çoğu zaman kendini akıllı gibi gösterir! Hiyerarşik olarak kendini yukarıda-tepede görür. Bizde de var az da olsa...
*
Aptalla uzlaşılmaz. O sadece suçlar, çatışmaya bayılır.
Ki, aptallık bulaşıcıdır. Verem gibi, virüs gibi, kanser gibi, grip gibi, salgın gibi, (çalgın gibiler dahil) vs…
Aptalların seyircileri değil, işbirlikçileri olur.
Bu yüzden asıl mesele, aptallık döngüsünün içine çekilmemeyi başarmaktır. Ona verilen her düşüncesiz tepki, onu yeniden üretir ve büyütür.
Demem o ki abdala can kurban, Kaygısız Abdal, ‘Yarin bir çift sözü üşüttü beni, yüce dağ başında buymuşa döndüm’ diyen Pir Sultan Abdal ve yerli-milli kahramanımız Abdal Halil Ağa kadar olamayan, düşünemeyen karanlık zihniyetli aptallardan uzak durun!
Çünkü aptallar zifiri karanlığa benzer, gölgeleri olmaz!